Το καταφύγιο 'Μ. Νικολάου' (1120 μ.)

Το καταφύγιο 'Μ. Νικολάου' βρίσκεται στη θέση 'Λειρί' στη Δίρφυ σε υψόμετρο 1120 μ., σε δεσπόζουσα θέση, με θέα τόσο προς τον Ευβοϊκό κόλπο όσο και προς το Αιγαίο, απ' όπου σε μέρες με διαύγεια και καλή ορατότητα μπορούμε να δούμε τα νησιά των Σποράδων.

Με φόντο τη Δίρφυ	Με φόντο το Ξηροβούνι

Μετά την πρόσφατη ανακαίνισή του, που τελείωσε το 2001, το καταφύγιο διαθέτει τρεις μεγάλες αίθουσες με τζάκι και στις δύο από αυτές υπάρχουν εγκαταστάσεις κουζίνας για εξυπηρέτηση διαφορετικών ομάδων. Διαθέτει 50 κρεβάτια και μπορεί να φιλοξενήσει συνολικά 45 άτομα.

Το εσωτερικό του καταφυγίου

Όλος ο εξοπλισμός είναι καινούργιος: κρεβάτια, στρώματα, κουβέρτες, εξοπλισμός εστίασης, τραπέζια, πάγκοι,... που δίνουν μία νότα αρχοντιάς και καθαριότητας. Η θέρμανση εξασφαλίζεται τόσο από τα τρία τζάκια που αναφέραμε, όσο και από το καλοριφέρ, τα οποία προσδίδουν θαλπωρή και άνεση τις κρύες μέρες του χειμώνα. Για την εξυπηρέτηση των ανθρωπίνων αναγκών υπάρχουν τέσσερις εσωτερικές τουαλέτες και δύο ντους. Επίσης το καταφύγιο διαθέτει καρτοτηλέφωνο που λειτουργεί ασύρματα για απρόσκοπτη λειτουργία και γεννήτρια για να καλύπτει τις ανάγκες διακοπών του ηλεκτρικού ρεύματος.

Απο την ράχη Συκά, μέχρι το καταφύγιο είναι περίπου 20 λεπτά με τα πόδια. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο χωματόδρομος οδηγεί μέχρι το καταφύγιο, αλλά είναι προσβάσιμος μόνο σε ειδικού τύπου οχήματα.

Για τους ορειβάτες που θέλουν να περπατήσουν υπάρχει το μονοπάτι Σ-1, που ξεκινά από το γήπεδο της Άνω Στενής και οδηγεί στο καταφύγιο σε χρόνο 2 ωρών. Επίσης υπάρχουν και τα μονοπάτια Σ-2 και Σ-3. Το Σ-2 οδηγεί στην αρχή του δάσους που συναντάμε στη διαδρομή από τη ράχη Συκά προς το Ξηροβούνι, οπότε βγαίνουμε στη ράχη Συκά και από εκεί πάμε στο καταφύγιο, σύναολο χρόνου 3 ώρες. Το Σ-3 οδηγεί στο Ξηροβούνι και από εκεί ράχη Συκά - καταφύγιο, σύνολο χρόνου 4 ώρες.

Από το καταφύγιο για την κορυφή της Δίρφυος υπάρχει μονοπάτι πολύ καλά σηματοδοτημένο που οδηγεί εκεί σε 2,5 ώρες. Θα πρέπει να επισημανθεί στους φίλους ορειβάτες ότι η Δίρφυς έχει της δικές της ιδιομορφίες και πολύ εύκολα κλείνεται από σύννεφα, ιδίως αν φυσούν βόρειο, βόρειο-δυτικοί άνεμοι, οπότε συμπυκνώνονται οι ατμοί του Αιγαίου πάνω στη Δίρφυ και παράγονται σύννεφα όπως στα Καζάνια του Ολύμπου. Γι' αυτό χρειάζεται προσοχή όταν ο καιρός δεν είναι καλός, διότι εύκολα μπορεί να χαθεί το μονοπάτι και να γίνει δύσκολη η επιστροφή.

Το καταφύγιο είναι ιδιοκτησία του ΕΟΣ Χαλκίδας, η διαχείρισή του γίνεται από το διοικητικό συμβούλιο και υπεύθυνος είναι ο Έφορος του καταφυγίου.
Η διανυκτέρευση κοστίζει 10 ευρώ για τα μέλη ορειβατικών συλλόγων και 12 ευρώ για τα μη μέλη.
Το καταφύγιο λειτουργεί κατόπιν συνεννόησης με τον φύλακα καταφυγίου.

Καταφύγιο: Τηλ. 22280 25665
Έφορος καταφυγίου: Κωνσταντίνος Κούνας Τηλ. 6971502916
Φύλακας καταφυγίου: Αθανάσιος Μαροσούλης Τηλ. 6979678306
ΕΟΣ Χαλκίδας Τηλ. 22210 25230 κάθε Τρίτη και Πέμπτη 18:00-21:00

Στο τέλος της δεκαετίας του '50 ο Ορειβατικός Σύλλογος ανοίγει και πάλι τα φτερά του για τις βουνοκορφές. Το όνειρο για την δημιουργία Καταφυγίου στη Δίρφυ ξαναζωντανεύει.

Παλιά και νέα μέλη ανασκουμπώνονται. Από το 1959 (και για δέκα περίπου συνεχή έτη) Πρόεδρος αναλαμβάνει και πάλι ο Φιλοκλής Δράκος με Γενικό Γραμματέα τον Μιχάλη Νικολάου και Έφορο Ορειβασίας ένα νέο δραστήριο μέλος τον Κώστα Ιωαννίδη. Προχωρούν στην αναδιοργάνωση του Συλλόγου και εγγράφουν νέα μέλη. Σημαντικός ο αριθμός τους, για τα μέτρα της εποχής, πάνω από 70 άτομα.

Παράλληλα γίνεται προσπάθεια να δοθεί νέα ώθηση στη χιονοδρομία. Επιδιορθώνονται τα παλιά πέδιλα του σκι, κατασκευάζονται νέα μπαστούνια και υπό την καθοδήγηση των παλαιών ορειβατών-χιονοδρόμων Μιχ. Νικολάου, Φιλ. Δράκου και Δημ. Πίσχινα ξεκινούν οι νέοι μαθητευόμενοι σκιέρ: Κώστας Ιωαννίδης, Ε. Εμμανουηλίδης, Ν. Ντουραμπάς, Αθαν. Γρύλλος. Χώρος εκπαίδευσης οι πλαγιές κοντά στο χώρο που αργότερα αναγέρθηκε το Καταφύγιο. Χτυπάνε πολλές πόρτες για οικονομική ενίσχυση, ανοίγουν ελάχιστες. Οι καιροί χαλεποί. Στέλνουν γράμμα στα προπολεμικά μέλη του Ορειβατικού, στους αδελφούς Κωνσταντάκη που ζούσαν στον Παναμά όπου σταδιοδρομούσαν. Παράλληλα ζητούν από την Κοινότητα Στενής παραχώρηση 5 στρεμμάτων για την ανέγερση του Καταφυγίου.

Σαν από Μηχανής θεός, οι Αφοι Κωνσταντάκη στέλνουν το σημαντικό (για την εποχή) ποσό των 7.500 δραχμών και 750 δολαρίων, ενώ η Κοινότητα Στενής αποφασίζει την παραχώρηση εκτάσεως 5 στρεμμάτων. Για την ιστορία, καταγράφουμε τα ονόματα των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της Κοινότητας: Ταξιάρχης Μπεληγιάννης, Πρόεδρος, Γρηγόρης Παπαγεωργίου Αντιπρόεδρος, Κων. Θωμάς, Ιωαν. Λέων, Γεωργ. Ζέρβας, Ιωαν. Βλάχος, Μιχ. Γιαλός Σύμβουλοι.

Το όνειρο παύει να είναι μακρινό. Ο στόχος που είχε τεθεί από την ίδρυση του Συλλόγου μας το 1937, η δημιουργία του Καταφυγίου είναι ορατός. Αδιάψευστο στοιχείο της προτεραιότητας που είχε για τον νεοσύστατο, τότε, Σύλλογο, μία επιστολή του Δ.Σ. προς το Κεντρικό Συμβούλιο, με την οποία οι Χαλκιδέοι γνωστοποιούν ότι αδυνατούν να συμμετάσχουν σε κοινή εξόρμηση με Αθηναίους ορειβάτες, διότι την ημέρα αυτή (28 Φεβρουαρίου 1937) ήταν προγραμματισμένη χοροεσπερίδα στην πόλη μας, της οποίας τα έσοδα θα διατίθεντο δια την ανέγερση ορειβατικού καταφυγίου στη Δίρφυ. Την χοροεσπερίδα αυτή δέχθηκε να θέσει υπό την προστασία του ο Νομάρχης Εύβοιας, Ε. Μαρινάκης, υποσχεθείς να αποστείλει εγκύκλιο στις Κοινότητες του Νομού μας, «όπως τούτες συνεισφέρουν χρήματα δια την ανέγερσιν του Καταφυγίου».